Με τα σκυλιά λοιπόν τα πήγαινα μια χαρά, άλλα ποτέ δεν είχα πριν τον Ρούντι άλλο σκυλί γιατί οι ευθύνες είναι πολλές και εγώ τότε έμενα μόνος και η δουλεία μου ήταν τέτοια που άλλαζα περιβάλλον κάθε τόσο.
Τον χειμώνα στην Αθήνα και από την άνοιξη σε καποιο νησί....ωραία όλα αυτά για κάποιο σαν και μένα, που ψοφάει για αλλαγές, άλλα τα σκυλάκια ειναι πλάσματα ρουτίνας και ειναι σχεδόν αδύνατον να προσαρμοστούν σε μια τέτοια κατάσταση.
Θα μου πεις...μα γιατί τα λες όλα αυτά φίλε μου?
Πριν από λίγο βγήκα για να πάω ως το σούπερ μάρκετ που ειναι εδώ κοντά...και πήρα και τον Ρούντι μαζί μου.
Τον εχω μάθει και ακολουθεί ελεύθερος χωρίς κανένα κίνδυνο για ατυχήματα, άλλα ούτε και για τους περαστικούς, αφού όπως είπα ο Ρούντι ειναι ένα άκακο σκυλάκι.
Όπως προχωρούσαμε λοιπόν μια θείτσα που έρχονταν προς το μέρος μας, τσίριξε λες και είδε λιοντάρι να του τρέχουν τα σάλια.....
-Μαζέψτε τα μαζέψτε το!!!!!! Είπε....
Δεν εκανα φυσικά τιποτα....απλά όταν πέρασα από διπλά της είπα: δεν μπορεί να σε φάει....
Όταν γύριζα από τα ψώνια....ένας παππούς με ένα παιδάκι, το εγγονάκι του, όταν είδε τον Ρούντι το πήρε στα χέρια φωνάζοντας: παλιόσκυλα!!!!
Συνέχισα να βαδίζω κοιτώντας τον Ρούντι που ειναι λίγο μεγαλύτερος από μια γάτα...και σκεφτόμουν....τι τους έχει δαγκώσει αυτούς τους ανθρώπους που πανικοβάλλονται στην θέα ενός τέτοιου σκυλιού?
Ενός σκυλιού με ρούχα και στο μέγεθος γάτας!!!! Θα μπορουσε να ειναι κίνδυνος για οποιοδήποτε άνθρωπο ένα τέτοιο θέαμα....η πηγή γέλιου?
Και ακομα χειρότερα...αυτό το παιδί που το σήκωσε ο παππούς φωνάζοντας .....
παλιόσκυλα...τι συμπεριφορά θα έχει και τι θα νοιώθει βλέποντας τα κακόμοιρα τα σκυλάκια?














